Porządek Mszy św.:
Dni powszednie:
6:30, 7:30, 8:30, 18:30
piątek: 15:00
Niedziele:
6:30, 8:00, 9:30, 11:00 (dzieci), 12:30, 18:30 (studenci)
lipiec i sierpień: 20:00

Nabożeństwa:
Nieustanna Nowenna: każda środa o 8:30 i o 18:00
Adoracja Najświętszego Sakramentu:
I czwartek, I piątek i I sobota miesiąca od 19:15 do 21:00
Godzina Miłosierdzia:
każdy piątek o 15:00

Spowiedź:
podczas każdej Mszy św.

Kancelaria Parafialna:
od wtorku do piątku
  9:00 - 11:00
16:30 - 18:30

Telefon:
(22) 578 42 00 / (22) 578 42 14

E-mail: klemenswarszawa@gmail.com






Historia Redemptorystów w Warszawie

Po wypędzeniu z Warszawy św. Klemensa w 1808 r., dopiero po stu latach udało się Redemptorystom wrócić do tego miasta. Dokonał tego Sługa Boży O. Bernard Łubieński. Najpierw w latach 1901-1910 wraz z kilkoma ojcami pracował przy kościele Zbawiciela, potem od 22.01.1918 zatrzymał się przy kościele św. Stanisława Bpa i Męczennika, by wreszcie od roku 1926 osiąść w Domu Zgromadzenia erygowanym przy ul. Karolkowej 49. Kamień węgielny pod kościół przy tym klasztorze położono w 1931 r.. Zbudowano go wg projektu Stanisława Marzyńskiego. Konsekracji dokonał w 1933 r. Ks. Kard. Aleksander Kakowski.

6 Sierpnia 1944 r., w czasie Powstania Warszawskiego, cała Wspólnota Klasztoru, tj. 30 współbraci, została wymordowana, a dom i kościół spalone. Po wojnie kościół odbudowano, a klasztor powiększono o jedna kondygnację. W roku 1952, dekretem Ks. Kard. Stefana Wyszyńskiego, kościół św. Klemensa stał się kościołem parafialnym, a redemptoryści zaczęli spełniać zadania duszpastersko-katechetyczne. Po usunięciu religii ze szkół, przy kościele św. Klemensa w latach 1980-tych wybudowano dom katechetyczny, z wieloma salami i pomieszczeniem teatralnym. Po roku 1981, w stanie wojennym, kościół św. Klemensa był jednym z ośrodków duszpasterstwa ludzi pracy dla diecezji Warszawskiej.

W latach 1990-1999, klasztor na Karolkowej był siedzibą Prowincjalatu. W kościele znajduje się grób Sługi Bożego O. Bernarda Łubieńskiego, który długie lata swego życia spędził w tym klasztorze. Proces beatyfikacyjny tego znanego i wielce zasłużonego Misjonarza toczy się obecnie w Rzymie. Godny uwagi jest też mały srebrny sarkofag z relikwiami św. Klemensa, który znajduje się w prezbiterium kościoła.
 
Parafia św. Klemensa została erygowana 17.04.1952 r. przez abpa Stefana Wyszyńskiego z części parafii św. Wojciecha i św. Stanisława Biskupa. Dekret erekcyjny wszedł w życie 4.05.1952 r. Od samego początku prowadzą tę parafię Redemptoryści, których ośrodek duszpasterski istniał w tym miejscu od roku 1927.

Uroczystego położenie kamienia węgielnego świątyni dokonał 28 sierpnia 1931 r. Kardynał Aleksander Kakowski. Kościół został zbudowany według projektu Stanisława Marzyńskiego, członka i prezesa powojennej Rady Prymasowskiej Odbudowy Kościołów Stolicy. Kościół konsekrował w dniu 26.10.1933 r. Kardynał Aleksander Kakowski. W czasie Powstania Warszawskiego kościół został zbombardowany, od pożaru uratowała go nowoczesna konstrukcja, ogień nie pokonał żelbetonowego stropu i nie strawił wnętrza. W tym też Powstaniu w dniu 6 sierpnia okupant zamordował 30 ojców, braci i kleryków mieszkających w klasztorze. Na zewnętrznej ścianie kościoła znajduje się tablica upamiętniająca to tragiczne wydarzenie.

Po 1945 r. przystąpiono do remontu kościoła. W latach 50-tych powstały malowidła prezbiterium Edwardy Przeorskiej. Centralne miejsce zajmuje postać św. Klemensa patrona parafii, Warszawy i piekarzy. Po jego obu stronach mieszczono wizerunki dwóch innych świętych Redemptorystów: św. Alfonsa Marii Liguoriego - założyciela Zgromadzenia Redemptorystów i wybitnego moralisty oraz brata zakonnego - św. Gerarda Majelli, który zasłyną wieloma cudami. Jest on patronem dobrej spowiedzi i kobiet w stanie błogosławionym. Uzupełnieniem są mozaiki wykonane przez Marię Hiszpańską-Neuman. W transepcie umieszczono ołtarze: Świętych Polskich z wizerunkiem Matki Bożej Częstochowskiej; Matki Bożej Nieustającej Pomocy; Serca Jezusowego i św. Józefa. Reliefowa droga krzyżowa jest dziełem rzeźbiarki Zofii Kamińskiej-Trzcińskiej.

W latach 80-tych w transepcie oraz we wschodniej nawie bocznej znalazły się witraże według projektu Teresy Chromy. Dzieło to jest kontynuowane, po przerwie, od 2000 r. w obu nawach bocznych. Z okazji Jubileuszu Chrześcijaństwa zostało wmurowane przy chrzcielnicy logo upamiętniające to wydarzenie. W roku 2001 rozpoczęły się obchody 250-lecia urodzin patrona parafii św. Klemensa i z tej okazji wmurowano przy prezbiterium logo upamiętniające tę rocznic. Ponieważ świątynia jest nowa, nie ma w niej zabytków. Godny uwagi jest mały srebrny sarkofag z relikwiami św. Klemensa, który znajduje się w prezbiterium naszego kościoła. W kościele znajduje się grób Sługi Bożego O. Bernarda Łubieńskiego, który długie lata swego życia spędził w klasztorze przy tym kościele. Proces teko znanego i cenionego misjonarza toczy się teraz w Rzymie. W latach 90-tych w naszej świątyni zostały wmurowane i poświęcone tablice upamiętniające bohaterską walkę żołnierzy i harcerek w Powstaniu Warszawskim. W roku 2000 dziedziniec przed kościołem został przekształcony w plac pamięci Męczenników Warszawskiej Woli.